เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 405 ต้องอาเจียน!
ตอนที่น่าปาเอ่อร์รีบรุดมาถึงบ้านต้นไม้ พอเห็นภาพตรงหน้า ความโศกเศร้าบนใบหน้าก็แข็งค้างไปในทันที
เสียงด่าที่เตรียมจะหลุดออกมาจากปากติดอยู่ในลำคอ ขึ้นก็ไม่ได้ ลงก็ไม่ได้
บนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งด้านนอกบริเวณบ้านต้นไม้ มีคนแก่มากมายถูกแขวนอยู่เต็มต้นจนแน่นขนัด พวกเขายังคงดิ้นรนอยู่ บางคนด่าสาดเสียเทเสีย บางคนสู้ไม่ได้ก็เลยปล่อยตัวห้อยโหนอยู่กลางอากาศนอนหลับไปเลย
บางคนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ชกต่อยตีกับพวกพ้องของตัวเอง
คนแก่ในหมู่บ้านนี้อารมณ์ร้อนกันทั้งนั้น พอมีเรื่องขัดแย้งกันก็ตัดสินด้วยกำลัง จะให้นั่งคุยกันด้วยเหตุผลน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ
ในฐานะเจ้าค่าย สิ่งที่เขาทำมากที่สุดในแต่ละวันก็คือการไกล่เกลี่ยให้ทุกคน และการห้ามศึก
เมื่อเห็นต้นไม้ใหญ่ที่ถูกถ่วงจนแทบจะยืนตัวตรงไม่ได้ต้นนี้ น่าปาเอ่อร์ก็ชะงักไป