เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 402 คุณค่าของภูเขาหลงซานคือตัวมันเอง
“คุณมาภูเขาหลงซาน ต้องการทำอะไร?”
เมื่อเห็นเจียงโยว ย่าไม้เท้าก็ไม่อยากพูดคุยทักทายอ้อมค้อม ถามเข้าประเด็นตรง ๆ ทันที
“บนภูเขาหลงซานมีเพียงกลุ่มคนชราและผู้อ่อนแอที่ถูกทอดทิ้ง ไม่มีอะไรมีค่า ฉันถามน่าปาเอ่อร์แล้ว คุณไปฐานที่มั่นหลานวานก็เพื่อสืบหาตำแหน่งภูเขาหลงซาน ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าซอกหลืบภูเขาที่แม้แต่นกยังไม่ยอมบินมาถ่ายมูลแบบนี้ มีอะไรให้คุณต้องหมายปองนัก พวกคุณไม่ใช่คนที่นี่เลย เดินทางไกลหลายพันลี้มาถึงภูเขานี้เพื่ออะไร?”
เจียงโยวใช้มือค้ำ เอนกายครึ่งนั่งบนเก้าอี้ ชำเลืองมองหญิงชราตรงหน้าอย่างเบา ๆ สายตาค่อย ๆ เคลื่อนจากหางตาที่เต็มไปด้วยรอยย่นลึก สุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ฟันหน้าเพียงซี่เดียวที่เหลืออยู่ของย่าไม้เท้า ซึ่งยาวเกือบสองเท่าของฟันคนปกติ