กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 เราไปก่อนแล้ว!
อาตั่วมองน่าปาเอ่อร์เงียบ ๆ เธอรู้ดีว่าสิ่งที่น่าปาเอ่อร์พูดถึงไม่ใช่เรื่องวัวกับหมูตัวน้อย
หากแต่คืออาปาและคนอื่น ๆ ที่ถูกส่งขึ้นไปบนเขา แล้วตลอดทั้งชีวิตก็ไม่ได้ลงมาจากเขาอีกเลย
พวกเขาไม่มีร่างกายที่แข็งแรง ไม่อาจปีนป่ายหน้าผาชันเพื่อเข้าออกภูเขาหลงซานได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนตัวเธอ
หลังกินมื้อเย็นเสร็จ ทุกคนก็พักกันตรงนั้น
บริเวณใกล้เคียงไม่มีพื้นราบโล่งกว้าง เจียงโยวจึงไม่ได้เอาบ้านต้นไม้ออกมา
หากแต่พักผ่อนอยู่ข้างกองไฟร่วมกับทุกคน
ซอสพริกขวดใหญ่หลายขวดที่จางซูฮุ่ยเอาออกมาถูกกวาดจนหมดเกลี้ยง ภายในขวดยังถูกนิ้วมือควักจนเกลี้ยงเกลา
ในคืนที่มืดสนิท กองไฟลุกโชนดังเปรี๊ยะ ๆ
เจียงโยวปูพรมขนแกะหนา ๆ ลงบนพื้น แล้วนอนพักผ่อน