เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 พวกเราหนีกันเถอะ
“นี่คือมื้อสุดท้ายของทุกคนในโรงอาหารแห่งนี้ พอกินมื้อนี้เสร็จ เช้าวันพรุ่งนี้พวกเราจะย้ายเข้าไปในหอพักชั้นใน มุ่งสู่สรวงสวรรค์ที่แท้จริง”
ซ่างกวนหลิงยืนอยู่ท่ามกลางผู้คน ยกถ้วยสุราในมือขึ้นร้องเสียงดัง “พวกเรา ดื่มให้หุบเขาสี่ฤดูกันเถอะ!”
ผู้คนรอบข้างต่างพากันขานรับทันที
“ชนแก้ว ชนแก้วให้หุบเขาสี่ฤดู! ชนแก้วให้ไป๋หลง!!”
“ชนแก้วให้โชคของพวกเรา!!”
“……”
เสียงโห่ร้องดังขึ้นระรอกแล้วระรอกเล่า
ผู้รอดชีวิตกลุ่มนี้ดีใจกันยกใหญ่ที่ตนเองได้เข้าไปในหอพักชั้นใน ขณะเดียวกัน ผู้รอดชีวิตที่เพิ่งถูกส่งมาถึงหุบเขาสี่ฤดูก็ราวกับสัตว์เลี้ยงที่หิวโซ ต่างแย่งกันกินอาหารบนโต๊ะของตน
แต่ท่ามกลางบรรยากาศอันเริงรื่นนี้ กลับมีบางคนที่ใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นสะท้าน ดูไม่เข้ากับสถานการณ์เลยสักนิด