กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 314 ยืมดาบฆ่าคน
ผ่านเรือนเตี้ย ๆ เรียงเป็นแถว เฟิ่งชุนหลานก็หยุดอยู่หน้าห้องหนึ่งซึ่งอยู่ลึกสุดเสียที
ยื่นคางไปทางเจียงโยวว่า “นี่คือหอพักของเธอต่อจากนี้ เข้าไปเองเถอะ”
แต่ตัวเธอเองกลับไม่ยอมก้าวเข้าไปข้างในสักก้าว
“ข้างในมีพนักงานเก่าหลายคน เธอต้องแนะนำตัวเองให้ดี ๆ หน่อย เหอ ๆ”
เธอยิ้มอย่างมีเจตนาไม่ดี ดวงตาสามเหลี่ยมเบียดกันเป็นเส้นเดียว
ผังของทุกหอพักเหมือนกันเป๊ะ เป็นบ้านเล็กแยกหลังหนึ่ง ข้างในเป็นห้องโล่งห้องเดียวกับห้องน้ำหนึ่งห้อง
หอพักหมายเลขหนึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นเรือนที่มีอายุยาวนานที่สุดในบรรดาห้องเหล่านั้น
อยู่ลึกสุด ใกล้หน้าผา