กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 หัวเราะหาน้องสาวแกสิ!
เมื่อสบกับดวงตาสีเทาอมเงินคู่นั้น หยางเจี๋ยก็อดสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ราวกับเห็นหนังมนุษย์ของตัวเองปลิวไสวอยู่กลางลมแล้ว……
เขารีบเสริมขึ้นมา
“ไม่ใช่สมองผมทึ่บจนจำไม่ได้ แต่เส้นทางไปหุบเขาสี่ฤดูนั้นไม่มีเส้นทางที่แน่นอนเลย”
“โอ้? พูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร”
เจียงโยวสนใจขึ้นมาทันที
ก่อนหน้านี้เธอสงสัยมานานแล้วว่าทำไมทุกเดือนถึงมีคนถูกส่งไปหุบเขาสี่ฤดู
ตามเหตุผลแล้วหุบเขาสี่ฤดูไม่นับว่าลึกลับอะไร
แต่ในหมู่ผู้รอดชีวิตหลายล้านคนของฐานที่มั่นไป๋หลง กับคำว่าหุบเขาสี่ฤดูกลับยังคงมีความลึกลับอยู่ตลอด