กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 สวีจิง คุณอยากตายหรือไง!
ซอมบี้พวกนี้ในสายตาคนอื่นน่ากลัว แต่สำหรับคนกลุ่มนี้ที่คุ้นเคยกับซอมบี้วิปริตในเมืองอันเฉิงมาแล้ว
แทบไม่น่าหวาดกลัวเลยสักนิด
เจียงโยวหยิบเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมาจากมิติ แล้วเอนหลังพิงเก้าอี้พักผ่อน
ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องลงมือเองแล้ว จะสบายยังไงก็จัดไป
นี่แหละคือข้อดีของการมีลูกน้อง
สบายใจ!
จางซูฮุ่ยชำนาญดึงทิชชู่เปียกออกจากกระเป๋าเป้ เช็ดมือเจียงโยวอย่างระมัดระวัง ถึงขั้นขูดซอกเล็บให้สะอาดอย่างละเอียดอ่อน
“ท่านลงมือเองได้ยังไงกัน ตอนนี้คนส่วนใหญ่ไม่ยอมอาบน้ำ ถ้าเผลอติดไวรัสขึ้นมาจะทำยังไง”
หลังเช็ดจนสะอาดแล้วก็ทิ้งทิชชู่เปียก หยิบค้อนเล็กกับสิ่วที่เจียงโยววางไว้บนก้อนหินข้าง ๆ ขึ้นมา