เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 คนหมู่มากด้วยกันก็ไม่น่าอาย
เจียงโยวเลือกเช้าวันหนึ่งที่ลมสงบแสงตะวันงาม
หลังกินข้าวเช้าเสร็จ เธอเก็บบ้านต้นไม้เข้าไปในมิติ แล้วคณะเดินทางก็ออกเดินทาง
เมืองอันเฉิงที่สูญเสียศพเน่าไปเป็นจำนวนมาก เงียบสงบกว่าวันปกติอย่างมาก
ซอมบี้ทั่วไปแทบไม่เหลือแล้ว ซอมบี้วิปริตที่เหลืออยู่ส่วนใหญ่ล้วนรู้จักหลบหลีกภัยและแสวงหาผลประโยชน์ นานแล้วที่พวกมันซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด คอยมองส่งกลุ่มตัวก่อภัยพวกนี้จากไป
นับตั้งแต่ที่พวกเจียงโยวปรากฏตัวในเมืองอันเฉิง ซอมบี้ที่เคยแน่นขนัดราวกับช่วงเวลาเร่งด่วนยามเช้า ตอนนี้กลับเหมือนผ่านวิกฤตการเงินมา
ทีละตัวระวังตัวสุด ๆ
เส้นทางออกจากเมืองของพวกเจียงโยวผ่านใต้ตึกจี๋เสียงพอดี
หลงลั่วรู้ว่าพวกเขาจะไปวันนี้ แต่เช้าก็หมอบแนบกระจกคอย น้ำตาคลอ คอยมองส่งพวกเขาจากไป
เจียงโยวนั่งบนหลังต้าจ้วง โบกมือโดยไม่หันกลับมามอง