กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 286 มีสมองแล้ว
เช้าวันรุ่งขึ้น พอเจียงโยวเปิดประตู ก็เห็นกลุ่มสี่เพื่อนวิกลจริตยืนอยู่ใต้ชายคา
มันฝรั่งยืนอยู่ข้างหน้าด้วยมือเปล่า ยิ้มอย่างมีความสุขมาก “คุณนาย เรามาแล้ว!”
ข้าง ๆ คือไก่ขนฟูที่แก่ชราเดินตัวงอ
ด้านหลังองค์หญิงหัวรังนกกับหน้าทรงสี่เหลี่ยมยืนเคียงไหล่กัน
บนหลังองค์หญิงมีเป้เดินเขาที่เปื้อนคราบน้ำมันผสมกับเลือดแห้ง จนขึ้นเงาเป็นคราบหนา มองไม่ออกว่าสีเดิมคืออะไร
หน้าทรงสี่เหลี่ยมมีเป้ทั้งใหญ่และเล็กห้อยอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง บนหัวมีผ้าห่มมัดไว้หนึ่งผืนที่ดำมืดสนิท สัมภาระและที่นอนพวกนี้ปกคลุมร่างกายครึ่งบนจนมิด เหลือเพียงดวงตาคู่ออกมาได้อย่างหวุดหวิด
พอมองแวบแรก เจียงโยวยังคิดว่าสัมภาระเดินได้ด้วยขาสองข้าง