กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 ไปฐานที่มั่นไป๋หลงกับฉันเถอะ
“เป็นคนเหมือนกันทั้งนั้น เป็นคนเท่าเทียมกันทั้งนั้น! ทำไมเธอถึงได้อยู่สูงส่งเหนือใคร แล้วยังสั่งใช้คุณได้อย่างไม่สะทกสะท้านแบบนี้?”
“หรือว่าคุณจะยอมติดตามข้างกายเธอเป็นแค่เด็กเดินตามไปทั้งชาติอย่างนั้นหรือ?”
“คุณมีอนาคตที่สว่างไสวยิ่งใหญ่กว่านั้น! เธอตายไป สำหรับคุณแล้วอาจไม่ใช่เรื่องร้ายเสมอไปหรอกนะ!”
กู่หมิงซีทำท่าเหมือนใช้ทั้งอารมณ์โน้มน้าว ทั้งเหตุผลสั่งสอน ดูราวกับว่ากำลังคิดแทนจางซูฮุ่ยด้วยความจริงใจ
“ไปกับฉันเถอะ ไปฐานที่มั่นไป๋หลง ที่นั่นมีคนมากมาย มีตัวเลือกมากกว่า!”
“เธอสามารถเป็นคนที่เท่าเทียม เป็นอิสระ เป็นคนหนึ่งเดียวไร้ใครเสมอเหมือน ไม่ใช่ทาสของใคร ไม่ใช่หญิงรับใช้ของใคร ไม่ใช่เด็กเดินตามของใคร!”