เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 250 อาวุธลับ
อาคารจี๋เสียง เรือนกระจกดอกไม้ชั้นบนสุด
หลงลั่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ จางซูฮุ่ยนั่งอยู่บนม้านั่งตัวเล็กข้าง ๆ มือหนึ่งกำมือซ้ายของเธอไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยแม้แต่วินาทีเดียว
หลงลั่วมองออกไปนอกกระจกด้วยความกังวล ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือเต็มไปด้วยความห่วงกังวล
“ซูฮุ่ย เธอว่าซานเซิงจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม ฉันเป็นห่วงเหลือเกิน หรือเราออกไปดูกันดีไหม”
“ไม่ได้หรอก ท่านสั่งให้ฉันดูแลเธอและปกป้องเธอให้ดี ฉันต้องเชื่อฟัง ถ้าแค่เรื่องเล็ก ๆ แค่นี้ยังทำไม่สำเร็จ ฉันยังมีหน้ากลับไปพบท่านอีกหรือ ตระกูลเจียงไม่เลี้ยงคนไร้ประโยชน์หรอก”
ข้อมือเรียวบางของหลงลั่วทำให้จางซูฮุ่ยรู้สึกว่าท่อนไม้ที่ใช้รีดแป้งเส้นยังหนากว่านี่ ร่างกายเล็ก ๆ แบบนี้ ถ้าออกไปข้างนอก ล้มลงสักครั้งก็อาจกระดูกหักได้
เธอพูดพลางเอามืออีกข้างเท้าคาง