กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 แล้วฉันล่ะ
วันที่สี่
“ก้า! ก้า!”
ท่ามกลางเสียงกระพือปีก อีกาทมิฬร่อนลงเกาะบนต้นไม้กินคน
“ก้า! ก้า!”
ต้นไม้กินคนยื่นกิ่งหนึ่งออกมา ชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง
อีกาเข้าใจในทันที จากนั้นกระพือปีกบินไปยังสวนหลังบ้าน
เพิ่งกลับมาจากทะเลสาบเทียม ยังไม่ทันถึงบ้าน เจียงโยวก็ได้ยินเสียงอีกาแต่ไกล พอเงยหน้าก็มองเห็นเงาสีดำร่างหนึ่งบินข้ามหลังคามา
เธอยกมือขึ้น อีกาก็ลงเกาะบนแขนอย่างมั่นคง
กรงเล็บเหล็กคู่หนึ่งเกาะเกี่ยวแขนไว้อย่างมั่นคง โดยไม่ทำให้ผิวหนังเป็นแผลเลย