กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ขนาดหมาก็ไม่กิน
“กินเนื้อ?”
เยี่ยนฉือหันศีรษะไป ขมวดคิ้วมองไปทางชายคนนั้น แล้วเอ่ยว่า “พวกเรามีของกินเอง ทำไมต้องไปกินของคนอื่นด้วย? และกลิ่นนั้นก็เหม็นจนแทบตาย! ขนาดหมายังไม่กิน!”
เขายังอ่านเปลวไฟและแววหยอกล้อในดวงตาชายคนนั้นไม่ออก แต่โดยสัญชาตญาณก็ไม่ชอบสายตาแบบนั้น
อีกทั้งของที่พวกเขากินทุกวันล้วนหอม ๆ ทำไมต้องไปกินของเหม็น ๆ ด้วย?!