กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 อ่างเก็บน้ำซากศพ
ตลอดทาง เจิ้งเฉียงใช้ไม้เท้าค้ำเดินกะเผลกนำหน้าอยู่
ยิ่งเดินลึกเข้าไป บริเวณรอบ ๆ ก็ยิ่งรู้สึกหนาวเย็น หมอกหนาทึบเย็นยะเยือก
ทั้งที่ตอนนี้ข้างนอกกำลังร้อนอบอ้าว แต่ในป่าแห่งนี้กลับมีความเย็นยะเยือกที่ผิดปกติ
สีหน้าของเจิ้งเฉียงก็เปลี่ยนเป็นระมัดระวังอย่างยิ่ง ถึงขั้นเดินเบามือเบาเท้า ราวกับกลัวว่าจะเกิดเสียงแม้เพียงเล็กน้อย
ต้าจ้วงเดินไปได้ครึ่งทางก็มุดเข้าไปในพุ่มไม้แล้วหายไป
จางซูฮุ่ยรัดกระเป๋าเป้เล็กบนหลังให้แน่นขึ้น ขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัวอย่างไม่รู้สาเหตุ
“ท่าน ที่นี่แปลก ๆ ฉันรู้สึกเหมือนมีคนกำลังจ้องพวกเรา!”