กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ภารกิจของเธอสำคัญไม่แพ้กัน
รู้สึกว่าหลายคนกำลังมองมาทางนี้ ไม่รู้ทำไม จางซูฮุ่ยจึงรู้สึกหวั่น ๆ อยู่บ้าง
รีบใช้แขนเสื้อเช็ดปากอย่างเร็ว กึ่งวิ่งตามไปขึ้นที่นั่งคนขับ จากนั้นขับรถออกไป
หลังจากคนพวกนั้นจากไป
ชายร่างผอมคนหนึ่งหัวเราะแล้วกล่าวว่า “หัวหน้า พวกนั้นกินเนื้อวัวจริง ๆ ด้วย พอเปิดประตู กลิ่นยิ่งหอมเข้มข้นขึ้นไปอีก! ผมจะไปดูหน่อยว่ามีของเหลือให้กินหรือเปล่า!”
“ยังจะไปเก็บของเหลือที่คนอื่นกินอีก ดูความทะเยอทะยานของแกสิ! เดี๋ยวสิ ฉันก็จะไป!”
อีกคนหนึ่งหัวเราะคิกคักตามไป
ในวันสิ้นโลก ขอเพียงหาอาหารได้ การกระทำใด ๆ ก็ไม่น่าอับอาย
ในยามนี้ยังจะมาพูดเรื่องศักดิ์ศรีอะไร นั่นแหละคือความโง่ที่สุด
เมื่อหิวถึงขีดสุด เรื่องการกินคนก็ไม่ใช่ไม่เคยเกิดขึ้น