เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 คลังอาวุธ
ฉู่หยูกล่าวว่า “เสี่ยวเยว่ อย่าทำเรื่องไร้สาระ ฟางมู่พูดถูก เราควรแบ่งปันกัน เธอจะกินคนเดียวไม่ได้ อีกอย่างนี่พี่เขยหอบกลับมา ถ้าเธอกินคนเดียวหมด แล้วท่านอาท่านน้าจะทำอย่างไร”
พูดจบ เธอก็หันไปมองฟางมู่อีกครั้ง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เข้าใจคนอื่นเป็นอย่างดี
“ฟางมู่ คุณอย่าไปฟังเสี่ยวเยว่พูดเพ้อเจ้อ เธอก็แค่เด็กดื้อเท่านั้น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปห่อนี้คุณให้ท่านอาท่านน้าทานเถอะ ท่านอายุมากแล้ว ควรได้รับสารอาหารเพิ่มบ้าง เสี่ยวเยว่ยังเด็ก จะตามใจเธอไม่ได้ ถ้าเป็นแต่ก่อน ของแบบนี้ก็ไม่ใช่ของหายากอะไร เป็นแค่อาหารขยะทั้งนั้น น่าสงสารจริง ๆ ยัยหนูน้อยคนนี้ที่มาเจอวันสิ้นโลก...”
พูดพลางเธอก็เช็ดน้ำตาที่หางตา พยายามฝืนยิ้ม ทั้งตัวดูงามอ่อนโยนแต่แฝงความเข้มแข็ง
“ไม่พูดแล้ว ฉันจะพาเสี่ยวเยว่ไปทำอาหาร นายพักผ่อนให้ดี ๆ”
เธอดึงมือเสี่ยวเยว่เดินกลับไป ในวินาทีที่หันหลัง ความอ่อนโยนในดวงตาก็เย็นชาลงในทันใด
แต่ฟางมู่กับซ่งเฉิงที่อยู่ด้านหลังไม่เห็นภาพนี้
เมื่อได้ยินฉู่หยูพูดแบบนี้ ฟางมู่ก็รู้สึกผิดอย่างมาก เพราะเสี่ยวเยว่ยังเป็นเด็ก