กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ผู้รอดชีวิตอพยพออกจากเมือง
แต่เจียงโยวไม่รีบร้อน
ถึงอย่างไรเธอก็ว่างอยู่แล้ว มีเวลาเหลือเฟือ
เช้าวันถัดมาประมาณเจ็ดแปดโมง ท้องฟ้าสว่างจ้าแล้ว
ซอมบี้ในยามค่ำคืนคล่องแคล่วกว่าตอนกลางวันมาก
อีกทั้งทัศนวิสัยถูกจำกัด ไม่เหมาะแก่การฝ่าวงล้อม
โดยเฉพาะในยามรุ่งสางช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างราตรีกับรุ่งอรุณ ระดับความคล่องแคล่วของซอมบี้ต่ำที่สุด
ดังนั้นการหลบหนีรอบใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น
ผู้รอดชีวิตนับไม่ถ้วนพากันหลั่งไหลออกมาจากทุกมุมเมือง บางพวกมารวมกลุ่มกัน บางคนออกเดินทางเพียงลำพัง
แต่ทั้งหมดไม่มีข้อยกเว้น ต่างมุ่งไปยังจุดอพยพ