กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ธรรมชาติมนุษย์
“ปัง!!”
เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด
ศพของหลี่หยางบนพื้น ศีรษะถูกยิงจนแตกกระจาย บริเวณตาซ้ายที่ถูกกระสุนทะลุเหลือเพียงก้อนเลือดและเนื้อ
โลหิตจากท้ายทอยของเขาพุ่งกระจายเป็นละอองหมอก
เขาตายแล้ว แต่ดวงตาข้างขวากลับยังจ้องมองหวังจินเป่าตาไม่กระพริบ
หวังจินเป่ากลัวจนหัวใจแทบแตกสลาย ใครจะไปคิดว่าวินาทีที่แล้วคนสามคนนั้นยังพูดคุยหัวเราะกันไปหาผู้หญิงระบายกำหนัด แต่พอกลับมากลับไม่พูดสักคำ ใช้ปืนยิงหลี่หยางตายในนัดเดียว
รูม่านตาของหวังจินเป่าเบิกกว้าง สองขาสั่นระริกคุกเข่าลงกับพื้น หยาดเหงื่อเม็ดเท่าเมล็ดถั่วไหลกลิ้งจากใบหน้า
มุมปากของเขาเกร็งกระตุก เขามองมีดบาดด้วยความหวาดกลัว