กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 143 เธอไม่ใช่หม่ามี้ของฉันเสียหน่อย
เจียงอวี่หนิงชะงักไปชั่วขณะ ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร
ได้
เอาที่สบายใจเลย
การประท้วงแบบไร้เสียงนี้ถูกสื่อออกมาอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมา
เธอรู้สึกว่าท่าทางที่เธอขะมักเขม้นอยู่ในครัวเมื่อครู่นี้ เหมือนคนโง่ที่หลงตัวเองไปเองฝ่ายเดียว
ความโกรธที่ไม่มีที่มาที่ไปพุ่งพล่านขึ้นมาทันที แต่พอสบเข้ากับใบหน้าเล็ก ๆ ที่ไร้สีเลือดของถวนถวน ความโกรธนั้นก็ถูกกดกลับลงไปอย่างแรง
จะไปถือสาอะไรกับเด็กเหลือขอตัวแค่นี้
เจียงอวี่หนิงท่องในใจสามรอบว่า “ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว” จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวของตัวเองจนหมด