กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 ซากปรักหักพังของก้อนเนื้อ
เมื่อชูจิ่วออกคำสั่ง รถก็แล่นออกจากประตูฐาน
แทบจะในทันทีที่ออกมา กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงจนน่าสะอิดสะเอียนก็พุ่งเข้าใส่ราวกับคลื่นยักษ์ ราวกับมือที่มองไม่เห็นขนาดใหญ่กำลังบีบคอและจมูกของทุกคนเอาไว้
“อุแหวะ……”
มีสมาชิกทีมที่ยังอายุน้อยสองคนบนรถทนไม่ไหวจนต้องโน้มตัวไปข้างรถแล้วอาเจียนออกมาทันที
“ทุกคนสวมหน้ากากป้องกันสารพิษเดี๋ยวนี้!”
ชูจิ่วตะโกนสั่งเสียงเข้ม พร้อมกับยัดหน้ากากสำรองใส่มือเจียงอวี่หนิง “รีบใส่ซะ อากาศข้างนอกนี่มีพิษ!”
เจียงอวี่หนิงทำตามอย่างว่าง่ายและรีบสวมหน้ากาก กลิ่นเหม็นที่เกือบจะทำให้คนขาดใจตายถึงได้ถูกแยกออกไป
เธอมองออกไปข้างนอกผ่านแว่นครอบตานิรภัย หัวใจก็จมดิ่งลงอีกครั้ง