กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 ช่วยชีวิต
“ฐาน?”
เจียงอวี่หนิงชะงักไปครู่หนึ่ง พอรู้ตัวก็โน้มตัวไปข้างหน้าทันที “เดี๋ยวก่อน ฉันยังต้องกลับไป”
เฟิงหานอวี่ไม่ได้มองเธอ สายตายังคงอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ “กลับไปไหน”
“ไปทางเย่เหรินเจ๋อ”
เจียงอวี่หนิงพูด “ในห้างยังมีคนกลุ่มหนึ่งอยู่ ฉันรับปากพวกเขาไว้แล้ว...”
“ไม่ต้องกลับไปแล้ว”
ได้ยินเช่นนั้น เจียงอวี่หนิงก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
มาอีกแล้ว