กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 การแลกเปลี่ยนอย่างเท่าเทียม
เจียงอวี่หนิงเงียบไปหลายวินาที เธอไม่ได้ใจแข็งเหมือนก้อนหินเสียหน่อย
เธอเองก็ทำไม่ได้ที่จะเห็นสภาพของเด็กพวกนี้แล้วทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เด็ก ๆ เหล่านั้นขดตัวอยู่ตรงมุม เด็กที่เล็กที่สุดดูแล้วอายุมากกว่าลูกสาวตัวน้อยของเธอไม่เท่าไร
เธอสงสารมาก แต่ถึงจะสงสารก็ส่วนสงสาร
กฎการอยู่รอดข้อแรกในวันสิ้นโลก คืออย่าเชื่อใจใครง่าย ๆ
นี่คือหลักการที่ถวนถวนสอนเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เมื่อครู่นี้ยังเกือบถูกลงประชามติประหารชีวิตในศาลพิพากษา พริบตาเดียวกลับถูกคนมัดตัวมาที่นี่ ใครจะรู้ว่าวินาทีต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น?
เย่เหรินเจ๋อคนนี้ดูพูดจาสุภาพ ท่าทีจริงใจ หน้าตาก็ดูเหมือนคนดี