กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 105 หกปีผ่านไปอีกครั้ง
สมองของเจียงอวี่หนิงเริ่มทำงานด้วยความเร็วสูง ครั้งล่าสุดที่เธอตายคือช่วงต้นยุคน้ำแข็ง ตอนนั้นอันซินน่าจะอายุประมาณสิบห้าปี
ตอนนี้เด็กสาวดูแล้วอย่างน้อยก็ยี่สิบต้นๆ นั่นหมายความว่า...
หกปี? เจ็ดปี?
ไม่สิ ต้องนับรวมสามวันที่เธออยู่ในมิติระบบด้วย แต่สามวันนั้นสำหรับโลกภายนอกแล้วมันนานแค่ไหนกันแน่?
ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน
เธอรู้สึกว่าความคิดของตัวเองเหมือนกลุ่มด้ายที่ถูกขยำจนยุ่งเหยิง ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็หาต้นสายปลายเหตุไม่เจอ
ทุกความคิดที่ผุดขึ้นมาถูกความคิดอื่นพุ่งชนจนแตกกระเจิง โซ่ตรวนของตรรกะขาดสะบั้นลงครั้งแล้วครั้งเล่า
“พี่คะ? พี่!”