กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 90 พาตัวไป
เมื่อได้รับคำตอบนี้ เจียงอวี่หนิงกลับไม่ได้แสดงท่าทีประหลาดใจออกมาอย่างที่คิด แต่กลับดูสงบนิ่งเป็นพิเศษ
ราวกับว่าคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว
“คุณรู้เรื่องนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”
เฟิงหานอวี่ไม่ได้ตอบ เพียงแต่จ้องมองเธอด้วยสายตาที่ลุ่มลึก
เจียงอวี่หนิงสูดหายใจเข้าลึก พยายามกดความรู้สึกที่ปั่นป่วนอยู่ในอกเอาไว้
ในเมื่อถามอะไรออกมาไม่ได้ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเสียเวลาต่อ
“ได้”
เธอขยับมุมปากเล็กน้อย น้ำเสียงกลับมาเย็นชาดังเดิม “ในเมื่อคุณไม่พูด ก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว”