กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 เป็นของที่ปะป๊าให้มา
“อ้อ จริงด้วย”
เจียงอวี่หนิงนึกอะไรขึ้นได้กะทันหัน จึงหยิบกระเป๋าเป้ก้นเป็ดที่อยู่ในมือขึ้นมา
“ขอโทษทีนะ กระเป๋าใบนี้ลูกสาวฉันทำหายไปโดยไม่ตั้งใจก่อนหน้านี้ เลยต้องเอาคืนมาน่ะ”
ผู้หญิงคนนั้นพอได้ยินดังนั้นก็รีบโบกไม้โบกมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
“ควรแล้วค่ะ ควรแล้ว! ผู้มีพระคุณ พวกคุณช่วยชีวิตแม่ลูกเราไว้ อย่าว่าแต่กระเป๋าใบเดียวเลย ต่อให้ต้องเอาชีวิตฉัน ฉันก็ไม่มีคำพูดอะไรทั้งนั้น!”
เธอพูดพลางจะดึงลูกสาวให้คุกเข่าลงอีกครั้ง
เจียงอวี่หนิงประคองเธอไว้อีกครั้งอย่างจนใจ
ในตอนนั้นเอง เสียง “โครกคราก” ดังขึ้นทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัด