กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 การลักขโมย
การนอนครั้งนี้ หวังซินหรานหลับยาวจนถึงช่วงบ่ายถึงได้ตื่น
ตอนที่ตื่นขึ้นมา เจียงอวี่หนิงและคนอื่น ๆ กำลังเก็บข้าวของอยู่ในลานบ้าน
“พวกเธอมีของกินไหม? ฉันหิวหน่อย ๆ แล้ว”
หวังซินหรานยืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง พลางลูบท้องโดยไม่มีท่าทีว่าจะช่วยงานเลยแม้แต่น้อย
เจิ้งเฉี่ยวเฉี่ยวที่เดิมกำลังสอนถวนถวนอย่างตั้งใจว่าต้องเก็บขยะอย่างไร พอได้ยินน้ำเสียงที่ถือดีราวกับเป็นเรื่องปกติของหวังซินหราน ก็เกิดอารมณ์เดือดดาลขึ้นมาทันที
เธอโยนแผ่นเหล็กในมือทิ้งแล้วหันกลับมาถลึงตาใส่ด้วยความไม่พอใจ “เธอไม่ได้เอาของกินมาเองหรือไง? มาถามอะไรตรงนี้ จะให้พวกเราลงมือทำอาหารให้เธอหรือยังไงกัน!?”