กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 177 สมองกลหลักมาเปิดทางลัดให้คุณอีกแล้ว!
ยานดวงดาวแล่นผ่านเขตสนามแม่เหล็ก หลังจากสั่นสะเทือนอยู่ครู่หนึ่ง มันก็ร่อนลงจอดบนลานจอดยานรอบนอกแดนคืนสู่สุญตาพร้อมเสียงเครื่องยนต์คำราม
ประตูยานเปิดออก อากาศที่พัดเข้ามาจากภายนอกชื้นแฉะและเต็มไปด้วยกลิ่นสนิมกับละอองน้ำ
ตัวเมืองบนพื้นผิวแดนคืนสู่สุญตายังคงสภาพเช่นเดิม
ถนนหินสีน้ำเงินที่ขรุขระทอดยาวออกไปไกล สองข้างทางเต็มไปด้วยบ้านเรือนโบราณ ตามถนนหนทางแว่วเสียงร้องเรียกขายของเป็นระยะ เจียงหลีจิ้นเหยียบลงบนแผ่นหินที่ลื่นชื้นพลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ
เจียงหลีจิ้นเดินลงจากบันไดเทียบยาน แล้วเหยียบลงบนแผ่นหินสีน้ำเงินด้วยความคุ้นเคย
เสี่ยวอีเดินตามมาข้างหลัง สายพานโลหะหนัก ๆ กดทับลงบนพื้นถนนจนเกิดเสียงเสียดสีดัง “เอี๊ยดอ๊าด”
(￣ェ￣)
“คุณครับ สภาพถนนที่นี่ไม่เป็นมิตรกับช่วงล่างของผมอย่างยิ่ง ตาแก่ไซเอินมัวแต่ติดตั้งปืนใหญ่อนุภาคให้ผม จนลืมแม้แต่จะเพิ่มระบบช่วงล่างแบบออฟโรด ในร่องสายพานของผมเต็มไปด้วยโคลนไปหมดแล้ว”