เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 166 ฉันคือใคร ขึ้นอยู่กับว่าคุณนิยามฉันไว้อย่างไร
[เสี่ยวอี ความคืบหน้าเป็นอย่างไรบ้าง] เจียงหลีจิ้นถามขึ้นในความคิด
[ไม่ไหว... ติดขัดแล้ว] เสียงของเสี่ยวอีร้อนรนขึ้น [มันเปิดทางข้างนอกให้แล้ว แต่ในพื้นที่แกนกลางมีกำแพงอยู่ชั้นหนึ่ง ฉันผ่านไปไม่ได้]
[กำแพงอะไร? กำแพงป้องกันระบบ?]
[ไม่ใช่กำแพงป้องกันระบบ] เสี่ยวอีพูดเร็วขึ้น [เป็นกลอนตรรกะ ไม่มีพิษมีภัย แค่ขวางไว้เฉยๆ ไม่ให้เข้าไป ต้องใช้รหัสผ่าน]
[เจาะรหัสซะ]
[เจาะไม่ได้] เสี่ยวอีตอบอย่างน้อยใจ [มันไม่ใช่ล็อกรหัสโค้ดทั่วไป มันโยน... ปริศนามาให้ฉันข้อหนึ่ง]
[ปริศนา?] คิ้วของเจียงหลีจิ้นขมวดเล็กน้อย [อ่านมา]
เสี่ยวอีขยับคอเล็กน้อยแล้วแปลข้อความนั้นออกมา [‘ไร้จุดเริ่มไร้จุดสิ้น ไปแล้วไม่อาจหวนคืน ฉันซ่อนอยู่ก่อนหน้ากรรม คุณยืนอยู่หลังจากจุดจบ’ โฮสต์ นี่มันหมายความว่ายังไงคะเนี่ย?]
เจียงหลีจิ้นไม่ได้ส่งเสียงโต้ตอบ