เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 162 ดาเลนถูกกำจัดในยามค่ำคืน
เวลาตีสาม เสียงกริ่งหน้าห้องสูทถูกกดอย่างเร่งเร้า
ถีเนียเปิดสมองกลแสงดูพบว่าเป็นคาหรงจึงเปิดประตูให้เขา บานประตูเพิ่งแง้มออกเพียงเล็กน้อย คนข้างนอกก็แทรกกายเข้ามาทันที
ถีเนียเดินไปที่ห้องรับแขกแล้วเฝ้ามองเขา นักวิชาการที่อายุน้อยที่สุดของสถาบันวิทยาศาสตร์จักรวรรดิผู้นี้ ขณะนี้แม้แต่ความสง่างามพื้นฐานยังไม่ใส่ใจแล้ว
เสื้อกาวน์สีขาวไม่ได้ถอด ชายเสื้อมีรอยไหม้เกรียมที่ดูน่าสงสัยเปื้อนอยู่ กระดุมคอเสื้อหลุดหายไปสองเม็ด เส้นผมสีดำที่ปกติหวีไว้อย่างเรียบร้อยกลับยุ่งเหยิงตกลงมาปรกหน้าผาก มีบางส่วนเปียกเหงื่อจนลู่ติดไปกับแก้ม เบ้าตาของเขาแดงก่ำน่ากลัว ในลูกตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดง
วินาทีที่ได้รับพิกัดจากเทียนเหยี่ยน คาหรงถึงกับบีบหลอดทดลองในมือจนแตกละเอียด
ถีเนียคิดจะเยาะเย้ยสักสองสามประโยค แต่พอเห็นท่าทางหมดสภาพของเขาคำพูดก็กลืนหายกลับลงคอไปดื้อๆ
“เธอหลับอยู่” ถีเนียลดเสียงลงแล้วเบี่ยงตัวหลีกทางให้ “เบาๆ หน่อย อย่ากวนเธอ”
คาหรงไม่แม้แต่จะปรายตามองเขาตรงดิ่งไปยังห้องนอนหลัก ฝีเท้าเบาหวิวแต่ย่างก้าวกลับใหญ่มาก