กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 144 เขาบอกครึ่งชั่วโมง ก็จะไม่ใช้เวลาเกินสามสิบเอ็ดนาที
ณ ที่ประทับราชวงศ์ โถงชั้นนอก
เจียงหลีจิ้นทิ้งตัวลงบนโซฟากำมะหยี่ พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาเฮือกใหญ่
คาหรงถือจานใส่ผลเบอร์รีหิมะเดินเข้ามาวางบนโต๊ะเตี้ยข้างมือเธอ ผลไม้ถูกปอกจนสะอาดหมดจด นิ้วเรียวยาวขาวผ่องหยิบขึ้นมาเม็ดหนึ่งแล้วส่งไปที่ริมฝีปากของเธอ
เจียงหลีจิ้นอ้าปากงับ น้ำผลไม้รสหวานเย็นสดชื่นไหลผ่านเข้าไปในลำคอ ความหงุดหงิดเมื่อครู่ถูกกดทับลงไปเกินครึ่ง
“เทียนเหยี่ยนไปคนเดียว จะฝืนเกินไปไหม” คาหรงถือโอกาสนั่งลงข้างๆ เธอ ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก กลิ่นอายต้นสนเย็นๆ บนตัวเขาลอยมาจางๆ