ตอนที่ 142 คุณเจอผม ต้องทำความเคารพ

ตอนที่ 142 คุณเจอผม ต้องทำความเคารพ

โถงหลักของที่ประทับราชวงศ์เงียบสงบกว่าที่คิดไว้

ขณะเดินผ่านระเบียงทางเดิน เจ้าหน้าที่พิธีการที่ยืนอยู่ทั้งสองฝั่งต่างก้มหน้าต่ำ ทว่าสายตาแอบเหลือบมองมาที่เจียงหลีจิ้นและหลัวเวิน

บางคนมีสีหน้าอยากรู้อยากเห็น บางคนมีความวิตกกังวล แต่ส่วนใหญ่เป็นเพียงการเฝ้าดูเฉย ๆ

บนผนังแขวนภาพวาดของจักรพรรดิแต่ละรุ่นเอาไว้ ภาพสุดท้ายคือภาพเหมือนของจักรพรรดิองค์ก่อนสมัยยังหนุ่มสาว

สตรีในภาพดูองอาจสง่างาม เส้นผมสีแดงและดวงตาสีทองดูคล้ายคลึงกับหลัวเวินราวกับถอดแบบกันมา

ฝีเท้าของหลัวเวินชะงักไปครู่หนึ่ง เงยหน้ามองภาพวาดนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหัวลงแล้วก้าวเดินอย่างมั่นคงยิ่งกว่าเดิม

เดินมาถึงหน้าประตูหอประชุม กลุ่มคนในชุดเครื่องแบบระดับสูงของจักรวรรดิเดินเรียงแถวออกมาขวางอยู่บนขั้นบันได คนที่เดินนำหน้าสุดคือชายชราผมหงอกขาว ในมือถือไม้เท้าไม้สีดำค้ำยันไว้

เลขานุการเอกแห่งคณะรัฐมนตรีที่เจียงหลีจิ้นเคยพบที่หน้าห้องพักผู้ป่วยของจักรพรรดิองค์ก่อน คือฮั่วเอ่อร์