ตอนที่ 140 ประตูบานนี้ เข้าไปได้ยากเสียจริง

ตอนที่ 140 ประตูบานนี้ เข้าไปได้ยากเสียจริง

แสงแดดยามเช้าส่องทะลุหน้าต่างบานใหญ่ของวิลล่า ทอดเงาเป็นวงกว้างลงบนพรม

ในห้องอาหารได้ยินเพียงเสียงกระทบกันเบาๆ ของอุปกรณ์รับประทานอาหาร

ถีหนีย่าถือส้อมเงินไว้ในมือ จิ้มไข่ดาวสุกในจานจนพรุนไปหมด ใต้ตาสองข้างของเขามีรอยคล้ำจางๆ สายตาทอดข้ามโต๊ะยาวไปจ้องเขม็งคาหรงที่กำลังทาเนยบนขนมปังอยู่ฝั่งตรงข้าม

วันนี้คาหรงสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อน พับแขนเสื้อขึ้นมาถึงท่อนแขน เผยให้เห็นความผ่อนคลายจากภายในสู่ภายนอก เขาวางขนมปังทาเนยลงในจานอาหารข้างมือของเจียงหลีจิ้น พร้อมกับรินนมสดอุ่นๆ ให้หนึ่งแก้วอย่างเป็นกันเอง

เขาวางขนมปังที่ทาเนยเสร็จแล้วลงบนจานข้างมือเจียงหลีจิ้น ก่อนจะรินนมสดอุ่นๆ ให้แก้วหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ

“เมื่อคืนหลับสบายไหม” คาหรงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“สบายดี” เจียงหลีจิ้นกัดขนมปังคำหนึ่งแล้วขานรับอย่างไม่ชัดถ้อยชัดคำนัก