เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 138 เธอนั่นแหละ ไม่ใช่เขา
มื้อเย็นผ่านไปอย่างเงียบเชียบ
หลัวเวินวางช้อนลง แล้วใช้ผ้าเช็ดปากเช็ดมุมปาก ก่อนจะลื่นตัวลงจากเก้า-อี้อย่างว่าง่าย
“พี่สาว ราตรีสวัสดิ์ค่ะ พี่ชายทุกคน ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”
เด็กน้อยมารยาทงามมาก เธอเอ่ยทักทายทุกคนจนครบ ก่อนจะก้าวขาเล็ก ๆ เดินขึ้นชั้นบนไปเอง
ผู้ใหญ่หลายคนที่อยู่ชั้นล่างต่างหันมองหน้ากัน
ถีหนีย่าพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วควงมีดทานอาหารเล่น คมมีดสะท้อนแสงไฟเป็นประกายเย็นเยียบ “เด็กผีนี่ไม่ต้องดูแลจริงดิ? ขนาดหุ่นยนต์พี่เลี้ยงยังไม่ให้มีสักตัวเหรอ?”
“เจ้าตัวบอกเองว่าไม่เอา” เจียงหลีจิ้นดื่มน้ำอึกสุดท้ายหมดแล้วลุกขึ้นยืน “ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวสักพักเถอะ เพิ่งเปลี่ยนสภาพแวดล้อม คนเยอะเดี๋ยวจะตกใจเอา”
คนทั้งห้องมีแต่เทพสังหาร นักการเมือง และนายทุน ไม่มีใครในนี้ที่มีประสบการณ์การเลี้ยงลูกเลยสักนิด