ตอนที่ 131 เธอใช้เวลาตั้งนาน กว่าจะชินกับการถูกห่วงใย

ตอนที่ 131 เธอใช้เวลาตั้งนาน กว่าจะชินกับการถูกห่วงใย

หลังจากพวกเขาจากไป อ้ายหลินหันไปมองเจียงหลีจิ้น แววตาอ่อนโยนลงในทันที “ส่วนเธอ ไปอาบน้ำก่อนเถอะ ฉันให้คนเตรียมของกินไว้ให้แล้ว”

เจียงหลีจิ้นถูกพาตัวเข้าไปในห้องสวีทที่ใหญ่กว่าห้องที่เธอเคยพักในดาววาโลหลานเสียอีก

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่เธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างเต็มที่

สายน้ำชะล้างเศษทรายและกลิ่นคาวเลือดที่เปรอะเปื้อนตามตัวออกไป ไอหมอกของไอน้ำที่พวยพุ่งทำให้สายตาพร่ามัว เธอปาดหน้าตัวเองรอบหนึ่งแล้วเงยหน้ามองดูตัวเองในกระจก

การหลบหนีตลอดหลายวันที่ผ่านมาทำให้เธอซูบผอมลงไปรอบหนึ่ง แต่ดวงตาคู่นั้นกลับสว่างไสวกว่าครั้งไหนๆ

เธอเช็ดผมจนแห้งแล้วเดินออกไป

บนโต๊ะอาหารด้านนอกเต็มไปด้วยอาหารมากมาย เนื้อสเต๊กย่างยังคงมีควันร้อนพวยพุ่ง ซอสเคี่ยวจนงวด บนผิวหน้าของซุปข้นมีเศษสมุนไพรชิ้นเล็กชิ้นน้อยลอยอยู่ วิธีปรุงนั้นประณีตเกินกว่าจะเป็นสิ่งที่ถูกนำออกมาเสิร์ฟบนยานดวงดาวที่กำลังแล่นด้วยความเร็วสูงได้

อ้ายหลินนั่งอยู่บนโซฟา มือถือถ้วยชาแดงพลางดูรายงานบนสมองกลแสง แม้จะเป็นวันสิ้นโลก เธอก็ไม่เคยลืมที่จะดูรายงานทางการเงินของวันนั้น

ได้ยินความเคลื่อนไหว เธอจึงเงยหน้าขึ้น