กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 120 แดนสุขาวดีนอกโลก
ยามเช้าในระบบดาวจี้หยางไม่มีแสงอาทิตย์ ม่านสวรรค์สีม่วงกดทับลงมาค่อนข้างต่ำ แฝงไว้ด้วยความรู้สึกงดงามอันเงียบสงบ
เจียงหลีจิ้นนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายในลานบ้าน ในมือถือถ้วยชาที่เย็นชืดจนหมดแล้ว
ความผิดปกติของเสี่ยวอีเมื่อคืนนี้ทำให้เธอกังวลใจมาตลอด ระบบหลักขาดการติดต่อ ระบบรู้จักเหนื่อย สถานการณ์ที่ผิดปกติเหล่านี้ต่างกำลังเตือนเธอว่า สถานการณ์ซับซ้อนกว่าที่เธอคิดไว้มาก
ทิศทางที่หลุดการควบคุมเช่นนี้ชวนให้รู้สึกหงุดหงิดยิ่งนัก
เธอไม่ได้ส่งเสียงเรียกเสี่ยวอีอีก มิใช่ว่าไม่อยากเรียก แต่กลัวเป็นการรบกวนการพักผ่อนของมัน
เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา เจียงหลีจิ้นยังรู้สึกไร้สาระด้วยซ้ำ เธอเริ่มมีความคิด “กลัวรบกวน” กับชุดคำสั่งชุดหนึ่งตั้งแต่เมื่อใดกัน
ชุดคำสั่งไม่จำเป็นต้องพักผ่อน ชุดคำสั่งไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และชุดคำสั่งก็ไม่มีทางพูดด้วยท่าทีน่าสงสารว่า “ฉันง่วงจังเลย”
ทว่าเสี่ยวอีกลับทำเช่นนั้น
ชาดำส่งไอความร้อนกรุ่นถูกดันมาไว้ข้างมือ เพื่อเปลี่ยนแทนชาเย็นชืดถ้วยนั้น