กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 116 ลอบติดต่อเป็นพวกเดียวกัน
ภายในรถเงียบสงบ เสียงคำรามของเครื่องยนต์ถูกแผ่นซับเสียงคุณภาพเยี่ยมกั้นไว้ภายนอก เหลือทิ้งไว้เพียงแรงสั่นสะเทือนเบาบาง
เจียงหลีจิ้นเอนหลังพิงเบาะหนังแท้ สายตาเหลือบมองสลับไปมาระหว่างท้ายทอยของเทียนเหยี่ยนที่นั่งเบาะหน้า กับใบหน้าด้านข้างของเทียนเชว่ที่อยู่ข้าง ๆ
“เจ้าศาลา?” เธอเลิกคิ้ว น้ำเสียงแฝงความหยามหยันอย่างชัดเจน “คำเรียกนี้ดูย้อนยุคดีนะ ฉันนึกว่าพวกคุณสองคนเป็นแค่ลูกมือระดับสูงของตลาดมืด ที่ไหนได้กลับเป็นผู้ทรงอำนาจทั้งสองคน”
เทียนเหยี่ยนที่นั่งเบาะหน้าข้างคนขับหันกลับมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น ในดวงตาสีเขียวฉายแววยิ้มแย้ม “คุณผู้หญิงยกยอปอเสียเกินไปแล้วครับ ก็แค่ทำมาหากินไปวัน ๆ ลูกน้องมันเรียกกันไปส่งเดช ถือเป็นจริงเป็นจังไม่ได้หรอก”
เจียงหลีจิ้นแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะหันไปมองกระเบื้องสีครามและกำแพงสีขาวที่ผ่านตาไปอย่างรวดเร็วภายนอกหน้าต่าง