ตอนที่ 92 สาม, สอง, หนึ่ง

ตอนที่ 92 สาม, สอง, หนึ่ง

นาฬิกาแขวนผนังชี้เวลาสองทุ่มตรงพอดี

เจียงหลีจิ้นพลิกตัวลงจากเตียง เดินไปเปิดประตู ด้านนอกนั้นมีถีหนีย่ายืนอยู่

นายน้อยผู้นี้เปลี่ยนมาสวมสูทลำลองที่ตัดเย็บอย่างประณีต ผมถูกจัดทรงมาเป็นพิเศษ ทั้งคนดูจริงจังและดูเป็นทางการอย่างยิ่ง

“ดึกดื่นป่านนี้ คุณแต่งตัวแบบนี้จะไปเดินแบบหรือไง” เจียงหลีจิ้นพิงกรอบประตูพลางกวาดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

ถีหนีย่าขยับเข้าไปใกล้ ลดเสียงต่ำลง น้ำเสียงซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ “พี่ลืมไปแล้วเหรอ ผมเคยบอกว่าจะเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ให้พี่ไง ไปครับ เดี๋ยวจะพาไปดู”

เจียงหลีจิ้นเองก็ไม่ได้ง่วงนอน พอลองได้ยินแบบนั้น ความอยากรู้ก็ถูกกระตุ้นขึ้นมา

“ได้ รอเดี๋ยว ผมขอกลับไปเปลี่ยนชุดก่อน”