เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 82 นายเป็นหมาเหรอ
เจียงหลีจิ้นตัดเสียงรบกวนของเสี่ยวอีออกไปจากโสตประสาทอย่างสมบูรณ์
อุณหภูมิร่างกายของปาเอ่อร์สูงจนน่าตกใจ ความร้อนกระพือผ่านเนื้อผ้าบางๆ เข้ามา สัมผัสจูบของเขาจากที่เคยป่าเถื่อนดุดันในตอนแรก ก็ค่อยๆ แฝงไปด้วยความยั่วยวนขึ้นมาเล็กน้อย
ผู้ชายคนนี้ ปกติเห็นเป็นนายทหารที่ดูเคร่งขรึมแท้ๆ ทำไมเวลาจูบถึงได้อันตรายต่อชีวิตขนาดนี้
เจียงหลีจิ้นบ่นพึมพำกับตัวเองในใจ แต่แขนของเธอกลับกระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เสียงสัญญาณเตือนภัยข้างนอกยังคงดังอยู่ ไฟสีแดงยังคงกะพริบ แต่พายุภายในห้องแยกกักได้สงบลงแล้ว
ลมหายใจของปาเอ่อร์กลายเป็นจังหวะคงที่ แรงที่กดอยู่บนท้ายทอยของเจียงหลีจิ้นผ่อนคลายลงเล็กน้อย มือของเขาเลื่อนผ่านผมยาวของเธอลงมา ก่อนจะหยุดอยู่ที่แผ่นหลังของเธอ
ทว่าไม่นาน เธอก็พบจุดที่ผิดปกติยิ่งกว่าเดิม