กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 46 ฉันเหมือนจะไม่ต้องพยายามอะไรอีกแล้ว
เช้ามืดวันถัดมา แสงอรุณเพิ่งจับขอบฟ้า
เจียงหลีจิ้นถูกปลุกให้ตื่น
เธอขยี้ผมที่ยุ่งเหยิงด้วยความหงุดหงิดแล้วลุกขึ้นนั่งบนเตียง เริ่มสงสัยว่าห้องนี้เก็บเสียงแย่ขนาดนี้เลยหรือ? ความเคลื่อนไหวชั้นล่างดังสนั่นราวกับกองยานสองกองกำลังขึ้นฝั่งจู่โจมในห้องนั่งเล่น
เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเปิดประตูห้อง เดินลงบันไดไปยังเชิงบันไดชั้นหนึ่ง พอชำเลืองมองไปที่ห้องนั่งเล่นก็ต้องชะงักฝีเท้า
โถงกว้างขวางในขณะนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่ง
ด้านซ้าย ทีมชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่ในชุดปฏิบัติการสีน้ำเงินเข้มกำลังแบกกล่องโลหะผสมเหนือชั้นสีดำอันหนักอึ้ง เดินก้าวเท้าอย่างเป็นระเบียบมุ่งหน้ามาทางเชิงบันได