กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 44 วิธีที่เรียกว่าสบายเกินไปคืออะไร？
ท่าทางของปาเอ่อร์ดูยังไงก็ไม่น่าไว้วางใจ
หนังศีรษะของเจียงหลีจิ้นชาหนึบ เธอถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ แผ่นหลังแนบติดกับผนังห้องทันที
ปาเอ่อร์จับสังเกตการเคลื่อนไหวที่ถอยร่นของเธอได้อย่างเฉียบคม รวมถึงความหวาดกลัวที่แฝงอยู่ในแววตา
เขาหลับตาลง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง พยายามกดความปั่นป่วนที่พลุ่งพล่านในร่างกายอย่างหนัก เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความหม่นหมองในแววตาจางหายไปจนเกือบหมด หลงเหลือเพียงความกระจ่างและยับยั้งชั่งใจดั่งเช่นวันวาน เกล็ดสีดำบนแขนของเขาหายไปแล้ว
“ขอโทษที” เสียงของปาเอ่อร์แหบพร่าอย่างรุนแรง แฝงไปด้วยความแห้งผาก “ผมเสียอาการไปหน่อย”
เขาคลายมือออก งูสีดำตัวจิ๋วที่ถูกบีบส่วนคอส่งเสียงร้องอย่างน้อยเนื้อต่ำใจสองครั้ง ก่อนจะกลายเป็นไอสีดำจาง ๆ มุดกลับเข้าไปในทะเลจิตวิญญาณของเขา