กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 36 ฉันเป็นเด็กกำพร้า แล้วเธอล่ะ?
【เสี่ยวอี】
【อยู่ๆ ครับ!】 เสียงของเสี่ยวอีโผล่ขึ้นมาทันที มันเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ถูกเรียกชื่อหลังจากอัดอั้นมานาน 【เจ้าภาพว่ามาเลยครับ! ใช่ไหมครับที่จะให้วิเคราะห์ท่าทีของสองคนเมื่อกี้! ผมรอเวลานี้มานานมากแล้ว!】
มุมปากของเจียงหลีจิ้นกระตุก: 【……นายจะขี้เผือกเกินไปแล้ว】
【ไม่ใช่สักหน่อย! ผมเป็นระบบของคุณนะ! ผมก็ต้องใส่ใจเรื่องของคุณสิ!】 น้ำเสียงของเสี่ยวอีแฝงความภูมิใจนิดๆ 【ฉากเมื่อกี้ จุ๊ จุ๊ จุ๊ สุดยอดไปเลย ท่านปาเอ่อร์เพิ่งก้าวเข้าประตู ท่านคาหรงก็เดินลงบันไดมา ทั้งสองคนสบตากัน ผมเกือบคิดว่าจะตีกันแล้ว】
เจียงหลีจิ้นกลอกตา: 【จะเป็นไปได้ไง?】