กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 24 มุ่งหน้าสู่สถาบันวิจัย
รถลอยฟ้าแล่นออกจากเขตที่อยู่อาศัย ค่อย ๆ เข้าสู่พื้นที่แกนกลางของดาวศูนย์กลาง
เจียงหลีจิ้นพิงเบาะนั่ง มองทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่ถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว ต้องยอมรับเลยว่าโลกใบนี้ก้าวหน้ากว่าโลกเดิมของเธอมากจริง ๆ บนถนนไม่เห็นแม้แต่ฝุ่นละอองสักนิด สิ่งปลูกสร้างตั้งลดหลั่นกันอย่างเหมาะสม กลางอากาศยังมีเส้นทางบินที่ตัดสลับกันอย่างเป็นระเบียบ รถลอยฟ้าหลากหลายรูปแบบแล่นผ่านไปมารวมถึงยานบินขนาดเล็ก ราวกับเป็นโครงข่ายคมนาคมสามมิติ
เพียงแต่ดูเหมือนทั้งโลกนี้จะเย็นชาเกินไป ไร้ซึ่งสีสันใด ๆ ถึงแม้บางครั้งจะมีกระบะดอกไม้เล็กน้อยประดับด้วยสีเขียวเพียงนิดหน่อย แต่มันก็น้อยมากจนน่าสงสาร