ตอนที่ 5 ให้ตายเถอะ อยู่ในหนังสือมาตั้งนานกว่าจะรู้ตัว

ตอนที่ 5 ให้ตายเถอะ อยู่ในหนังสือมาตั้งนานกว่าจะรู้ตัว

【เสี่ยวอี เธอเปิดล็อกเป็นไหม?】 เจียงหลีจิ้นตั้งชื่อให้มันอย่างเป็นธรรมชาติ

เจ้าระบบนี้ก็รู้ความดีนัก รีบตอบกลับทันทีว่า 【ฉันไม่มีฟังก์ชันการใช้งานที่เป็นรูปธรรมหรอกนะคะ! แต่สามารถลองวิเคราะห์เชิงตรรกะได้—เดี๋ยว เจ้าภาพ คุณกำลังทำอะไรคะ?】

【เปิดล็อกแบบใช้แรง】 เจียงหลีจิ้นยกเก้าอี้หน้าโต๊ะหนังสือขึ้นมา แล้วกระแทกเข้ากับแม่กุญแจของกล่องอย่างแรง

หลังจากเสียงดังสนั่นขึ้นหนึ่งครั้ง แม่กุญแจบนกล่องก็ขาดสะบั้นลง ในขณะที่ขอบด้านหน้าของฝากล่องก็ถูกกระแทกจนบุบเป็นรอย

เสี่ยวอีส่งเสียงร้องอุทาน：【เจ้าภาพเก่งจังเลยค่ะ!】

เจียงหลีจิ้นยิ้มเบา ๆ เจ้านี่มอบ ‘คุณค่าทางอารมณ์’ ให้ได้ดีจริง ๆ

เธอเปิดฝากล่องออก ข้างในมีของไม่กี่ชิ้น ตุ๊กตาขนฟูที่สีซีดจางไปแล้วหนึ่งตัว ไดอารี่หนึ่งเล่ม และกล่องเหล็กใบเล็กอีกหนึ่งใบ

เธอหยิบไดอารี่ขึ้นมาดูก่อน แล้วเปิดอ่านผ่าน ๆ หน้าหนึ่ง ลายมือถูกเขียนอย่างเรียบร้อย ถึงขั้นดูแข็งทื่อไปเสียหน่อย

【ปฏิทินศักราชใหม่ ปี 337 เดือน 6 วันที่ 12