กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 1 ฉันหายไปไหนแล้วระบบ!
มีดสั้นของกู้เฉินเยวียนจ่ออยู่ที่ลำคอของเจียงหลีจิ้น คมมีดที่แหลมคมกรีดผ่านผิวหนัง เลือดสีสดไหลรินตามลำคอที่ซีดเผือดของเธอ หยดลงบนพรมสีขาวบริสุทธิ์ดูน่าตกใจเหลือเกิน
เธอไม่ดิ้นรน เพียงแค่จ้องมองผู้ชายที่เธอคอยตามตอแยอย่างต่ำต้อยมาตลอดสามปีคนนี้เงียบ ๆ ในดวงตาที่ลึกซึ้งและงดงามคู่นั้นไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความสงสาร มีเพียงความรังเกียจ ความรังเกียจที่ลึกล้ำ...
“เจียงหลี ตอนนี้เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเป็นตัวตายตัวแทนของหว่านหว่านแล้ว” เสียงของเขาคมกริบยิ่งกว่ามีดสั้น
ซูหว่านหว่านซบลงในอ้อมกอดของเขาอย่างอ่อนปวกเปียก มาพร้อมกับเสียงสะอื้นที่แสร้งทำจนเป็นนิสัย น้ำเสียงนั้นทั้งหวานเลี่ยนและน่ารำคาญ “พี่หลีหลี ขอโทษทีนะ อย่าโทษเฉินเยวียนเลย เขาแค่รักฉันมากเกินไป ทนเห็นฉันถูกรังแกแม้แต่นิดเดียวไม่ได้...”
แต่ในความเป็นจริง เจียงหลีจิ้นไม่ได้ยินแล้วว่าซูหว่านหว่านกำลังพูดอะไร เพราะระบบกำลังส่งสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดของการตายในหัวของเธอ:
[คำเตือน! คำเตือน! ค่าความชอบของพระเอกเหลือศูนย์โดยสมบูรณ์! เจ้าภาพกำลังจะเผชิญกับการลบตัวตนโดยบังคับจากระบบ! โปรดใช้มาตรการเอาชีวิตรอดเดี๋ยวนี้! ทันที!]