เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 485 ไอ้โง่เท่านั้น
ศิษย์เก่าที่รับหน้าที่กวาดหลังคาตำหนักรู้จักเอาอกเอาใจจริง ๆ ไม่นานก็อุ้มไหสุราวิญญาณมาจากตำหนักร้อยบุปผา ไหสุรานี้ไม่ใช่เขาซื้อเอง แต่ไป๋อี้ควักศิลาวิญญาณพันก้อนซื้อมา
สุราวิญญาณของตำหนักร้อยบุปผามีชื่อเสียงจริง แต่ศิษย์ขั้นสร้างฐานคนหนึ่งยังดื่มไม่ไหว
ไม่มีกับแกล้ม ชายชราสองคนนั่งแห้ง ๆ อยู่ด้านหลังตำหนักเหวินเป่า ใต้ท้องฟ้าสีคราม ยกจอกชนกันไปมา ลมทะเลชื้นเค็มพัดโชยมา กลับมีรสชาติอีกแบบหนึ่ง
สุราวิญญาณของตำหนักร้อยบุปผาแรงนัก แรงจนผู้ฝึกตนขั้นแก่นทองคำทั่วไปยังต้านไม่ค่อยไหว พอผ่านไปสามรอบ สายตาของไป๋อี้ก็เริ่มมีอาการมึนเมาเล็กน้อย เขาหัวเราะเยาะตัวเองแล้วว่า “เพิ่งกลับเข้าสำนักครั้งแรก ไม่คิดว่าจะมานั่งดื่มกับคนแก่ใกล้ตายอย่างเจ้า สุราเป็นสุราชั้นดี น่าเสียดายที่ไม่มีกับแกล้มถูกปาก”