เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 463 เฒ่าชุดเขียวตกมังกร
ฝนตกหนักมากจริง ๆ แต่สายฝนที่เทกระหน่ำลงมานั้นหาได้มาจากเมฆทัณฑ์ไม่ หากเป็นทะเลที่ปั่นป่วนเพราะไอทัณฑ์อัสนี
เมื่อได้ยินเฒ่าชราเอ่ยชวน ชายหนุ่มลังเลอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็ก้าวเข้าไปในศาลาไม้ไผ่เรียบง่ายที่ตั้งอยู่บนโขดหิน
“นั่งลงเถิด” เฒ่าชราเหลือบตาขึ้นเล็กน้อย เอ่ยว่า “ทะเลก็เป็นเช่นนี้ บางคราคลื่นโหมโกรธา บางคราลมสงบแดดใส จิตใจคนก็เช่นกัน”
จิตใจคนก็เหมือนทะเลงั้นหรือ...
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ในศาลาไม้ไผ่จมสู่ห้วงความคิด นอกศาลา อัสนีทัณฑ์หนาเท่าแขนทลายลงมาอย่างกึกก้อง
ทะเลยังคงคลั่งคลั่งโดยไม่เกรงสิ่งใด คลื่นซัดสูงขึ้นไปร้อยจั้ง บดบังฟ้าดินแล้วฟาดกระหน่ำลงมา ในละอองน้ำที่กระจัดกระจาย อัสนีทัณฑ์สายแล้วสายเล่าทะลวงลงไม่หยุด ล้วนฟาดลงบนศาลาไม้ไผ่ธรรมดาสามัญหลังนั้น