เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 วาสนาฟ้าประทาน
เวลาย้อนกลับไปสองชั่วยามก่อนหน้า ตอนนั้นเฉินเสี่ยวแห่งสำนักสืบชีพจรกำลังถามสวีจงอย่างนอบน้อมถึงนิสัยประหลาดที่กินไผ่ ส่วนไป๋อี้ปิดด่านบำเพ็ญเงียบอยู่ในที่พัก แก่นชีพจรปราณก็นอนสงบอยู่ตรงส่วนลึกที่สุดของเหมืองแร่
ห่างจากเขาชีเฟิ่งไปทางตะวันตกยี่สิบลี้ มีอุปกรณ์เวทลอยฟ้าลำหนึ่งกำลังบินเอื่อยเฉื่อยอยู่เหนือผืนป่ารกร้าง นกบินเร็วระดับนี้ราคาถูกมาก ศิลาวิญญาณขั้นต่ำสิบกว่าก้อนก็ซื้อได้ เพียงแต่ความเร็วช้าเกินไป จึงไม่ค่อยมีใครใช้เดินทางไกล
บนนกบินนั่งศิษย์สำนักชางอวิ๋นสองคนที่เพิ่งสร้างฐานได้ไม่นาน คนบังคับนกบินเป็นชายร่างกำยำเคราเฟิ้ม ดูท่าอารมณ์ดี ระหว่างบังคับนกบินเหนือผืนป่าร้างก็ฮัมเพลงเล็ก ๆ ไปด้วย ท่าทางสบายอารมณ์ยิ่ง เพียงแต่ถุงเก็บของสิบกว่าใบที่ห้อยอยู่รอบเอว มองอย่างไรก็ชวนขัดตาขัดใจ