กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 กินไม้ไผ่
กลับมาถึงเรือนพักของตน ไป๋อี้ก็ปิดประตูไม่ย่างเท้าออกไปไหนอีก เจ้าอสูรเจาะศิลาเลื้อยตามพื้นเรือนมุดเข้าไปในกลางขุนเขา หากแก่นชีพจรปราณเกิดความเคลื่อนไหวผิดปกติเมื่อใด ไป๋อี้จะรับรู้ได้ในทันที
ในเมื่อตำหนักกระดูกขาววางหมากครั้งใหญ่ไว้ถึงเพียงนี้ เกรงว่าแก่นชีพจรปราณคงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว ต่อให้รักษาไม่ได้ ไป๋อี้ก็ไม่มีทางยอมให้แก่นชีพจรปราณตกไปอยู่ในเงื้อมมือของตำหนักกระดูกขาว ถึงผู้อื่นจะได้ไป ก็ยังดีกว่าถูกตำหนักกระดูกขาวชิงไป
ช่วงที่สำนักชางอวิ๋นครอบครองเขาชีฟ่ง หากแก่นชีพจรปราณสูญหาย สำนักชางอวิ๋นก็ต้องแบกรับความผิดไว้เต็มอก แต่ถ้าทำเรื่องให้ลือกระฉ่อน สำนักชางอวิ๋นอาจรอดพ้นจากภัยใหญ่ครั้งนี้ก็ได้