กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 433 ฝากความหวังไว้กับเจ้า
ขบวนอูฐเดินทางไปไกลแล้ว สุดท้ายก็ลับหายไปที่ปลายสุดของทะเลทราย บนเนินทรายที่ถูกสวีจงขุดเป็นหลุมใหญ่ ร่างของไป๋อี้ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
"ข้าเป็นดาวหายนะงั้นหรือ?"
มองไปทางที่ขบวนอูฐหายลับไป ไป๋อี้พูดกับตัวเองอย่างสงบ "พบดาวหายนะไม่น่ากลัว น่ากลัวตรงที่พบดาวหายนะแล้วยังไม่รู้ตัว ท่านผู้อาวุโสสวี สำนักชางอวิ๋นจะรอดพ้นภัยพิบัติครั้งนี้หรือไม่ คงต้องฝากความหวังไว้กับท่านแล้ว"
กำลังกังวลว่าจะหาคนส่งข่าวไม่ได้พอดี ผู้นี้ก็ยื่นคอเข้ามาเอง ไป๋อี้พอใจอย่างยิ่งที่ได้มอบม้วนไม้ไผ่ให้สวีจง