กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 427 อักษรเดียวกลายเป็นคมมีด
หอพักของหนีชิวอวี่เก็บกวาดเรียบง่ายสะอาดตา ดูไม่ออกว่าเป็นห้องของสตรี กลับเหมือนโรงเตี๊ยมที่สะอาดสะอ้าน ข้าวของภายในก็จัดวางอย่างเรียบง่าย นอกจากโต๊ะเก้าอี้กับเตียงนอนแล้ว ก็เหลือเพียงพู่กัน หมึก และอักษรภาพที่แขวนอยู่บนผนัง
ไป๋อี้ยืนอยู่หน้าอักษรภาพม้วนหนึ่ง มองด้วยแววตาชื่นชมแล้วกล่าวว่า “ลายพู่กันดั่งยอดผา ลากเส้นราวมังกรเลื้อยอสรพิษคลาน อักษร ‘มีด’ ง่าย ๆ เพียงตัวเดียว กลับแฝงความรู้สึกหนักอึ้งดั่งหมื่นชั่งกดทับ ความคมกริบในอักษรทะลุผ่านหน้ากระดาษออกมา ผู้ที่เขียนอักษรตัวนี้ได้ หากไร้ฝีมือพู่กันสั่งสมหลายสิบปี เกรงว่าคงทำไม่ได้”